Over mij

Mijn passie ligt bij dans, muziek, theater in de breedste zin maar ik ben vooral geboeid door mensen en met name kinderen: wie zijn ze en wat drijft ze?

Ik ben mijn werkcarrière begonnen op kantoor bij voormalig Teleac. Dansen doe ik al vanaf mijn tiende jaar en vanaf mijn veertiende ben ik dansoptredens gaan doen voor televisieshows, theaterproducties en productpresentaties. Achteraf realiseer ik me dat ik een kantoorbaan ben gaan doen omdat ik dacht dat dat van me werd verwacht, dat het zo hoorde…..

In 1996 ben ik begonnen in TV-land. Eerst op het secretariaat van de OR bij voormalig Teleac maar dat had ik na twee jaar wel gezien. Toen ben ik wat klussen achter de schermen gaan doen en sinds eind 2001, voor de schermen. Mijn eerste presentatiebaan is Het Klokhuis (kinderprogramma, dagelijks op NL 3 vanaf 18.23 uur) Het mooie van dit programma vind ik dat ik gewoon mezelf mag zijn en dingen mag doen die ik stiekem altijd al had willen doen. Vanuit Het Klokhuis ben ik uitstapjes gaan maken naar programma’s als Knoop in je Zakdoek, Hoe?Zo!, eenmalige televisieklussen en losse opdrachten in het land gaan doen.

De laatste twee jaar merk ik dat ik meer verdieping zoek, me meer wil focussen op waar kinderen en jongeren tegenaan lopen. Dat werd getriggerd door mijn deelname aan de nationale IQ-test van BNN in 2012. Daar bleek dat mijn IQ hoger is dan gemiddeld. Toen ik me daarin ben gaan verdiepen, kwam ik er ook achter dat ik sensitiever ben dan gemiddeld. Wat een hele vreemde gewaarwording was want net als iedereen, is mijn wereld, mijn waarheid en dus mijn maatstaf. Het verklaart achteraf wel veel. Toen ben ik nog scherper gaan letten op waar mijn zoon precies tegenaan loopt en hebben we hem laten testen. Bleek hij ook een hoog IQ te hebben en hoogsensitief te zijn. Daar hoef je op zich geen heisa van te maken, maar het maakt dingen wel inzichtelijker wanneer je weet waarom iemand is zoals hij is: het geeft handvatten.

Iemand laten testen en de wetenschap dat iemand hoogbegaafd is, veroorzaakt ook veel weerstand en vooroordelen en onwetendheid komen aan de oppervlakte. Ook merkte ik dat wanneer mijn zoon ging vertellen wat hij allemaal in de plusklas doet, het gros van zijn klasgenoten riep: dat willen wij ook! Waarop ik dacht: het is geen hoogbegaafdheidsding of ADHD etc., die labels zijn het allemaal niet. Er is iets anders aan de hand, het is “iets” van deze tijd. Volgens mij hebben de kinderen van deze tijd fundamenteel iets anders nodig, meer nodig dan wat ze nu aangeboden krijgen, andere input, andere benadering. Wat ze nu aangeboden krijgen, voldoet niet meer.

Daar ben ik nu……

This is a unique website which will require a more modern browser to work!

Please upgrade today!